Ik ben Roland Hols, geboren in Den Haag in 1969. En eigenlijk wist ik al heel vroeg wat ik later wilde worden:
iets maken.
Op de kleuterschool werd ik, zonder dat ik het zelf doorhad, al klaargestoomd voor mijn huidige beroep: tekenen! Tijdens de basisschool kon ik heerlijk wegdromen over wat ik die middag weer zou gaan tekenen, ontwerpen of bouwen. Al snel was duidelijk dat ik een creatieve jongen was.
Op de middelbare school veranderde daar weinig aan. Mijn grootste interesse lag bij tekenen en handenarbeid. Andere vakken waren natuurlijk ook belangrijk, maar mijn hoofd zat regelmatig ergens anders: bij de dingen die ik nog wilde maken.
Als iemand mij vroeg: “Wat zou je later willen worden?” was mijn antwoord eigenlijk heel simpel:
“Dingen maken.”
Dat antwoord werd niet altijd even serieus genomen. “Wat voor dingen dan?” was meestal de vervolgvraag.
Mijn antwoord: “Hoe weet ik dat nou? Er zijn nog genoeg dingen die niet bestaan!”
Als ik toen had gezegd “een mobiele telefoon”, was ik waarschijnlijk een genie geweest.
Na de middelbare school moest ik natuurlijk toch iets met mijn creativiteit gaan doen. Architect leek mij wel wat. Ik volgde de MTS en HTS Bouwkunde en rondde beide opleidingen succesvol af. Om daadwerkelijk architect te worden, moest ik nog verder studeren. Maar na al die jaren school was ik daar wel even klaar mee. Ik wilde de praktijk in en vooral: doen en maken.
Ik werkte bij verschillende architectenbureaus en kwam uiteindelijk terecht bij Ingenieursbureau Zonneveld. Daar kwam ik in de ontwerpgroep terecht en kon ik mijn ruimtelijk inzicht en mijn kwaliteiten op het gebied van 3D-tekenen goed gebruiken. Toch begon er iets te knagen. Ik merkte dat ik niet alleen wilde ontwerpen binnen de kaders van een werkgever. Ik wilde mijn eigen ideeën kunnen bedenken en maken. Dingen creëren die er nog niet waren.
En dus besloot ik in 1995 mijn baan op te zeggen en voor mezelf te beginnen.
Ik wist inmiddels dat mijn kracht lag in een bijzondere combinatie van creativiteit, fantasie en ruimtelijk inzicht. Ik wilde niet alleen mooie dingen maken; ik wilde iets creëren waar mensen vrolijk van worden, om kunnen lachen of waardoor ze op een andere manier naar een onderwerp gaan kijken. Ik begon met het tekenen van leuke figuurtjes. En zoals dat bij een creatieve geest gaat, nam mijn fantasie al snel de vrije loop. In mijn cartoons kan eigenlijk alles.
Een idee kan werkelijkheid worden, een onmogelijke situatie kan ineens logisch zijn en een ingewikkeld verhaal kan soms met één tekening duidelijk worden.
Dat vind ik nog steeds het leukste aan mijn werk: een idee omzetten in een beeld dat mensen raakt, verrast of aan het lachen maakt.
Met mijn tekeningen onder de arm ging ik in 1995 op pad. Ik begon met het ontwerpen van cartoons voor onder andere sportscholen, kappers en tandartspraktijken. Dat bleek een schot in de roos. Mijn klantenkring groeide en mijn cartoons verschenen op steeds meer plekken. Inmiddels heb ik mogen werken voor “grote retailorganisaties en multinationals tot zorg, overheid en lokale ondernemers”. In de loop der jaren heb ik mij steeds verder ontwikkeld. Van cartoons en illustraties tot grafisch ontwerp, 3D, animaties en allerlei toepassingen waarin mijn tekeningen tot leven komen. En natuurlijk kon een eigen webwinkel niet ontbreken. Daar bied ik inmiddels verschillende producten aan die rechtstreeks uit mijn tekeningen voortkomen en eenvoudig te bestellen zijn. De producten worden bovendien in Nederland geproduceerd.
Wat ooit begon met een jongen die op de basisschool liever zat te tekenen dan stil te zitten, is inmiddels mijn dagelijks werk geworden. En eerlijk gezegd vind ik dat nog steeds bijzonder. Ik kan iedere dag doen wat ik als kind al het liefst deed: iets bedenken wat nog niet bestaat en het vervolgens maken.
De kans is dan ook groot dat je ergens een cartoon van mij tegenkomt. Misschien op een product, in een organisatie, in een winkel… of wie weet, tijdens een bezoekje aan de tandarts.
Ik blijf tekenen, ontwerpen, bedenken en vooral ontdekken wat er allemaal mogelijk is.
Want als je mij vraagt wat ik het leukste vind aan mijn werk, is het antwoord eigenlijk nog steeds hetzelfde als vroeger: Dingen maken.
Roland